Gurbet oldu, bizi bizden ayıran,Ekmek bulmak, gerek idi mecburen,Sana olan sevgim, son haddindeyken,Mecburen ayrıldık, sevgili ANNEM. Yok diye kalıp da baksan resmime,Sen benim hasretime, ben seninkine,Dayanmak zorundayız, sevgili ANNEM. Küçük resme, kucak açsan boş kalır,Gözyaşların, kapağında saklanır,Bize artık, hasret, mecbur sayılır,Dayanmak zorundayız, sevgili ANNEM. Resmimi alarak, bağrına basıp,Karşına dikerek, yüzüme bakıp,Gözyaşını, bağrına dek akıtıp,Ağlarsan yanarım, sevgili ANNEM. Sen ağlama çünkü yakıyor beni,Kahrolası gurbet, ayırdı bizi,ALLAH’ım Anamın yanında ver ekmeğimi,Katlanmak zorundayız, sevgili ANNEM. Kardeşime söyle, hiç üzülmesin,Babama da de ki, hiç dertlenmesin,Dileğim değildir, bu günler hiç geçmesin,Artık gün bekleyen, gurbetçiyim ben.
