İnsanları açarsanız portreler bulursunuz. Şairleri açarsanız; alegoriler, minyatürler, optik yansımalar... Biraz hüzün, biraz suskunluk, biraz da kimsenin bilmediği odalar... İşte bu kitaptaki şiirler, bir şairin Şurimşine’sine düşen yansımalardır. Her şiir, başka bir kapıyı aralar. Her dize, başka bir zamana dokunur. Her imge, sizi kendinizle karşılaştırır. Hazır olun… Belki bir çocukluğa, belki bir iğde kokusuna, belki de yıllardır adını koyamadığınız bir özleme gideceksiniz. Bir şiir yazsam… Bir kitap okusam… Sonra ölsem… Küllerimden doğsam… Sen olsam. Her çocuk yüreğinde cenneti taşır. Benim cennetim de annemi taşır… Bu kitap, Lazcada “cânımın içi” anlamına gelen Şurimşine’me adanmıştır. Cumhuriyet kadını annem, Türkân Karadeniz Özyurt’un aziz hatırasına... Canımın içinden geçenlerin kitabı. Canımın içinden size kalanlar.
