Mende sığar iki cihân, men bu cihâna sığmazamGevher-i lâmekân menem, kevn ü mekâna sığmazamNâra yanan şecer menem, çerḫe çıḫan hacer menemGör bu oduñ zebânesin, men bu zebâna sığmazamGerçi bugün Nesîmîyem, Hâşimîyem, KureyşîyemBundan uludur âyetüm, âyet ü şâna sığmazam İki dünya bana sığar, ben bu dünyaya sığmamMekânsızlık cevheri benim; varlığa, mekâna sığmamAteşte yanan ağaç benim, gökyüzüne çıkan taş benimGör bu ateşin yalazını, ben bu yalaza sığmamGerçi bugün Nesîmî’yim, Hâşimîyim, KureyşîyimÂyetim bundan yücedir; âyete, şana sığmam
