Yirmi beş yaşındaki Hatoko, büyükannesinden miras kalan Kamakura’daki küçük kırtasiyeye geri döner. Katı ama bilgece bir disiplinle yetiştirilmiş, şimdi ise sıra büyükannesinin mesleğini devralmaya gelmiştir: mektup yazarlığı. Çünkü bir mektup yalnızca sözcüklerden ibaret değildir. Kâğıdın dokusu, mürekkebin rengi, zarfın biçimi, hatta pulun seçimi bile bir anlam taşır. Hatoko’ya gelenlerin dilekleri çeşitlidir: yeni yıl tebrikleri, bir maymunun ölümü için yazılan taziye, ayrılık satırları ya da aşk mektupları... Hatoko hepsine özenle cevap verir; kırgınlıkları onarmak, kalpleri teselli etmek, gizli duyguları ifade etmek için. Böylece Tsubaki Kırtasiyesi, yalnızca bir dükkân değil; insanların buluştuğu, barıştığı, içlerini açabildiği özel bir yere dönüşür. Ito Ogawa, yaşamın küçük ayrıntılarından doğan mutluluğu, kelimelerin iyileştirici gücüyle buluşturuyor. Japon Kitapçılar Ödülü’ne aday gösterilen ve 500.000’den fazla okura ulaşan Tsubaki Kırtasiyesi, kalplere dokunan, zarif ve umut verici bir roman.
