Kaderin kapısını aralayan yolculuk seni tekrar başlangıç noktasına götürdüğünde umduğun evet, bulduğun bir hayırdan ibarettir. Sidem hikâyesinin aslında kendisine ait olmadığını fark ettiği gün, seçtiğini sandığı hayatın bir kaçıştan ibaret olduğunu anlar. Sığındığını düşündüğü bu düzen, onu en güvendiği insanların ellerinde bir piyon haline getirmiştir. Gerçekler, gözyaşlarının mürekkep olup satırları bulanıklaştırdığı bir mektupta açığa çıkar. O mektup yalnızca sırları değil, geri dönüşü olmayan duyguların da hükmünü taşır. Canı için sa-vaş verdiğinde birilerinin canı olduğunu belki de hiç öğrenemeyeceği bir yolun sonundadır. Sarp, kızını kazanmak için çıktığı bu yolda hiç beklemediği bir şekilde aşkı bulur. Ancak aşkı kazandığı anda onu kaybetmenin eşiğine gelir. Bir kazayla altüst olan hayatlarında yaralanan sadece Sidem’in be-deni değil, Sarp’ın kalbidir. Artık kazanması gereken yalnızca kızı değil, kendisinden giderek uzaklaşan karısı Sidem’dir. Sarp’ın sınavı artık duygularıyla hareket etmek zorunda kaldığı bir dönemden geçer ve bu, onun bu yaşına kadar hiçbir zaman tecrübe etmediği bir şeydir. Zamanın gölgesi, geçmişin acı aydınlığına yenildiğinde gerçekler birer birer gün yüzüne çıkar. Sidem ve Sarp sona geldiklerini sandıkları yerde aslında hiç başlangıçtan kopmadıklarını fark ederler. Onların hikâyesinde aşk; hiçbir zaman cümlelerin öznesi olamaz, silinmeyen tek kelime olarak her zaman orada kalır.
