Yirmili yaşlarının başında genç bir yazar olarak, 1903-1905 arasında yazdığı bu öykülerde Hermann Hesse sıradan insanların gündelik yaşamlarını, abartıdan uzak, incelikli bir gerçekçilikle anlatıyor. Bu hikâyelerde hayat olduğu gibi, sıradan anların olağanüstü yalınlığıyla aktarılıyor. Romantik bir duygusallıktan daha ölçülü bir gözleme geçişin habercisi olan Temmuz, bireysel duyarlılığın yerini yavaş yavaş dış dünyaya dönük bir dikkate bırakan bir köprü. “Hesse, modern anlamda büyük bir yazardı: derinlikli, zarif, imalarla örülü; yazının hem umutsuz hem de neşeli oyununa tutkuyla bağlı.” The New York Times
