“Sokaklar, sonu nereye çıktığı belli olmayan merhametsiz elleridir şehrin. Orada dehşet verici bir hızla akar zaman. Sokakta sizi var eden ne varsa, sizi yok eden de onlardır. Yine de ev denen o kara kutuda, sizi karanlıktan başka hiçbir şeyin beklemediğini biliyorsanız, eşikten dışarı adımınızı atarsınız bir gün.” Yusuf Arslantaş, Şehrin Kara Çocukları – Badline’da bize başkentin arka sokaklarında hayatı yokluk içinde geçenlerin, kimsesizlerin, çocukların, kadınların hikâyelerini anlatıyor. Bazen Çinçin’deki, Yenidoğan’daki gecekonduların kasvet dolu karanlığına dalıyor, bazense yeraltının belalılarının cirit attığı sokaklarda tehlikeli bir gezintiye çıkıyor
