“Ayrılık değil de yanılmak üzüyor insanı. Sevdiğin, saydığın, gözünden sakındığın birinin zannettiğin kişi olmadığını, yani yanıldığını anladığın anda; ümitsizliklerin, ıstırapların en büyüğü içinde buluveriyorsun kendini. Nitekim insanların sokaklarda güvensizlikle dolaştığı bu yüzyılı yaratanlar da bu sahtekârlar değil midir?”Çağdaş Türk yazınının yeni soluklarından Umut Sami Yılmaz’ın kaleminden çıkan bu öyküler, okuru eleştirinin ve mizahın harmanlandığı düşüncelere sürüklüyor. Yılmaz, keskin gözlemler barındıran tümceleriyle okurunu içsel bir yolculuğa çıkarıyor. Yalın dili ve keyifli anlatımıyla, sözcükleri yaşamın gerçek kahramanları onlarmışçasına sıralıyor.
