Türk Ceza Kanunu'nun 104. maddesinde düzenlenen "Reşit Olmayanla Cinsel İlişki" suçu hem teorideki yoğun tartışmaları hem de adli uygulamadaki ağırlığıyla güncelliğini her zaman korumaktadır. Küreselleşen dünya düzeninde cinsel ilişkilerin yaygınlaşması ve genç kuşakların iletişim pratiklerinin değişmesi, bu suç tipini adliye koridorlarında çok daha kritik bir noktaya taşımıştır. Temelleri Tanzimat Dönemi reformlarına dayanan ve 170 yıllık süreç içerisinde köklü değişikliklere uğrayan bu suç yapısı, eserde hem teorik boyutlarıyla hem de uygulamada karşılaşılan tüm yönleriyle derinlemesine analiz edilmektedir.
Çalışmanın merkezinde, suçu oluşturan maddi ve manevi unsurlar detaylı bir şekilde yer almakta ve bu unsurlar öğreti görüşleri ile Yargıtay kararları ile desteklenmektedir. Ayrıca bu suç tipinin TCK'da yer alan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığının ihlali ve çocuğun kaçırılması gibi suçlarla olan içtima ilişkisi de incelenmektedir. Suçun pratik sınırlarının daha iyi anlaşılması için TCK m. 103'te düzenlenen çocukların cinsel istismarı suçu ile olan hassas ayrımları vurgulanmış, bununla birlikte uygulamacıların en çok karşılaştığı çelişkilerden olan akranlar arası ilişkilerin hukuki boyutu, suçu oluşturan ve oluşturmayan eylemler, yüksek mahkemenin uygulama yöntemi ve savunma makamının sıklıkla dile getirdiği "hata müessesesi" masaya yatırılmıştır. Kitapta son olarak, suçun soruşturma ve kovuşturma usulü ile infaz rejimine ilişkin hayati önem taşıyan hususlara yer verilmiş, çeşitli ülkelerdeki benzer suç tipleri de analiz edilerek suç tipinin mukayeseli hukuktaki yeri paylaşılmıştır.
