İki yamaç arasına giriyorumUzunca bir dere yatağındaYeşilin renk tonları ileEriyen karların suyuDere yatağına doğru akıyor,Besbelli karla bulanık kafam gibiSuyun kuşların sesi ile karışıyor.Bir gün önce yağan yağmur ve dolunun vurduğu belliHallaç pamuğuna çevirmiş dere yatağınıAklıma Hallac-ı Mansur geliyor.Yürüyen koşan nefes alan ben ölünce kimim?Neden korkuyor yakınlarım kefene sarılınca,Kürek kürek toprak atıyorlar üstümeBende mi öyle yapmıştım,Bak bırakıp gittilerToprakla bir başıma beni.Yunus Emre oluyorum birden‘Bir ben var bir de benden içeri’İnsan ne kadar değişken oluyorYaşam ile ölüm arası konuklukta.En çokta ölümden sonrasıYürüyorum kırlara kırlara doğruDudaklarım da ilahiler…
