Kötülük karşımıza her zaman en sevdiğimiz şeyin kılığında çıkar. Sözleri tatlıdır. Çağrısı akıl çeler. Kötülük karşımıza hep zaaflarımızla çıkar. Bizi yoldan çıkaran hep erişemediğimiz arzularımızdır. Beni yoldan çıkaransa Benjamin oldu. İyi dostum, sevdiğim Benjamin… Onun da beni sevdiğine eminim. Arada sırada ortadan kaybolsa ve beni habersiz bıraksa bile onun cüretkâr gülüşünü tanıyorum. Cehennemde tanıştık, bir süre aynı evi paylaştık. Üzgündü, ağlıyordu. Sorduğumda: “Yalnızım, o yüzden,” diye yanıt verdi. “Bir arkadaşa, bir yoldaşa ihtiyacım var.”
