Kurtuluş bazen kaçmak değil, yıkımı kabul etmektir.Zincirler kırıldığında geriye kalan boşluk, insanı ya özgür kılar ya da yutar. Eris, zihninin en derin ve en karanlık odalarında saklanan o tek gerçekle yüzleşmek zorunda.Peki, bir insan, zihninin sınırlarında kaybolmadan hayatta kalmak için ne kadar ileri gidebilir?Sevgi ile nefret, fedakarlık ile ihanet arasındaki çizgi silindiğinde, gerçeğin yükünü kim taşıyabilir?Gliese’in soğuk sessizliğinde son oyun başlıyor.Ya zihnini teslim edeceksin... Ya da kendini yok edip baştan yaratacaksın.
