Bir çağın vicdanı, üç insanın hayatında yankılanır. I. Dünya Savaşı'nın ardından yıkılan imparatorluklar, değerini yitiren idealler, yönsüz kalmış insanlar... Joseph Roth, Sağ ve Sol'da yalnızca iki kardeşin değil, aynı zamanda bir çağın ahlaki çöküşünü anlatır.
Paul Bernheim, kaybolmuş bir dünyanın kültürlü, kibirli, kırılgan bir çocuğudur; savaşın ardından yükselmek için ruhunu satarken kardeşi Theodor, ulusun ve tekniğin sahte tanrılarına tapar. Ve onların arasında, Rusya'dan sürüklenip gelen Nikolai Brandeis, yeni çağın acımasız aklını temsil eder - yükselir, güçlenir ama her adımında yalnızlaşır. Roth, bu üç kaderi kesiştirerek iki savaş arasındaki dönemde Avrupa'nın büyük boşluğunu gözler önüne serer. Roth'un üslubu, klasik zarafetle modern kırılganlığın sade ve ironik bir bileşimidir. Onun cümlelerinde ahlak paranın değeriyle ölçülür, vicdan borsanın iniş çıkışlarıyla dalgalanır.
Sağ ve Sol, yalnızca üç adamın hikayesi değil, para, güç ve inanç arasında savrulan modern insanın iç hesaplaşması, ideallerini yitirmiş bir çağın ruh ölçümüdür.
