Ceza muhakemesi alanında beden muayenesi, kişi dokunulmazlığı kapsamında temel hak ve özgürlüklere yoğun bir müdahale içeren delil etme yöntemlerinden birisidir. Maddi gerçeğin ortaya çıkarılması ceza muhakemesinin birincil amacı olmasına karşılık gerçeğe her ne pahasına olursa olsun ulaşma amacı kabul edilebilir değildir. Çağdaş muhakeme hukukunun hedefi bir yandan maddi gerçeğe ulaşmak iken diğer yandan temel hak ve özgürlükleri gözeterek hareket etmek zorundadır. Beden muayenesi ve vücuttan örnek alma kişinin vücut bütünlüğüne müdahale niteliği taşırken masumluk karinesini ve özel hayata saygı hakkını ihlal edebilecek bir tedbirdir.
Çalışmamızda Anayasada yer alan kimsenin kendisi ve yakınları aleyhine delil vermeye zorlanamaması ilkesi ışığında beden muayenesi ve vücuttan örnek alma tedbiri bütün yönleriyle ele alınmıştır. Nemo Tenetur ilkesi açıklanırken ilkenin kaynakları ele alınmış ve bu ilke çerçevesinde beden muayenesi ve vücuttan örnek alma tedbirine karşı ilgili kişilerin hak ve yükümlülükleri ortaya konulmuştur. Uygulamada karşılaşılan sorunlara çözüm getirmek amacıyla Alman mevzuatı ile karşılaştırmalı olarak inceleme yapılmıştır.
