Bir hafta önce beni bir böcek soktu. Hâlâ göz kırpamıyorum ama güzel kokuları ve canlı renkleri algılamaya başladım. Kokuyu da renkleri de derinden, ta içerden hissediyorum. Güzel kokulardaki ve renklerdeki derinliği yakalayabiliyorum. Harika şeylerin derinliğinin insanı içine çekme gücünü, elektriğe benzeyen o çekimi duyuyorum. Bunları anneme anlatmadım. Ona sadece bir daha göz doktoruna gitmeyeceğimi söyledim. ... Bu aralar işleri başından aşkın olduğu için üstelemedi. Kuzenim üniversite sınavını kazanmış, evden kaçıp bize geldi. Annem onun hazırlıklarıyla meşgul. Benim yeni halimin farkına varacak durumda değil. Eylem Ata YKY’den çıkan üçüncü öykü kitabı Ejderha Çığlığı’nda kaderin akışındaki sapmalara bakıyor. Bu akışta savrulanları, birbirini tutmaya çalışanları, onların seslerini, canlanışlarını anlatıyor. Üzerlerine yığılan çaresizliğin altında duydukları kötücül seslere teslim olmayanları, direnenleri, hatırlayanları sayıyor. Ejderha Çığlığı yazarın önceki öykü kitaplarıyla bir bütünlük içinde ama kendi başına yeni bir bakışı da müjdeliyor.
