Sevgili okur,Acılarla ve mücadeleyle dolu iki kitabımın sonrasında sabretmenin…Yaşanan olumsuzluklara direnebilmenin… Her şeye rağmen yaşamanın güzel olduğunun…Hele de bir annenin canından can olan evlat sorumluluğunun hissedilmesi, ister istemez insanda umudun peşine düşme dürtüsünü gösteriyor ve öğretiyor. Zor oluyor biliyorum! Ancak insan tek başına da ayakta durabilmeyi öğreniyormuş. Bunu, önce kendime kanıtladım.Tabiat ananın cemreleri; doğaya, suya ve havaya can verdiği gibi artık benim yaşama umuduma da can veriyor. Elinizdeki üçüncü kitabımda, yeniden yeşeren yaşama sevincimi de sizinle paylaşmak istiyorum. Yunus Arıkan’ın editörlüğünde hazırlanan ‘Cemrelerin Düşüşü’nü bir solukta okuyacağınıza yürekten inanıyorum. Saygımla…
