Yaşa ve sev. Şimdi bir kez daha, iki elle sarılması gereken bir görevdi bu. Bir çocuğun aldığı ilk nefes, insanı dünyaya bağlayan bir umut demekti. Auschwitz’teki ebe bunu çok iyi biliyordu. Yaşatmakla ölmek arasında gidip geliyordu bu hikâye. Bir tarafta yaşamın kıymetini bir ebenin hayatı üzerinden anlarken, diğer taraftan adını soykırım ile tarihe yazdıran bir sürünün yaşattığı vahşetin acıtan öyküsü… Auschwitz’te Açan Çiçek, her şeyin zıddı ile kaim olduğu bu dünyada yaşatmanın mucizesini haykırırken faşizmin gerçek yüzünü gözler önüne sermeyi de ihmal etmiyor.
