Köklü kurumların akılları neden ancak duvara çarpınca başlarına geliyor? Hilmi Güvenal, yeni kitabında bu sorunun peşine düşüyor. IBM, NHS, LEGO, Siemens: Hepsi bir gün duvara tosladı, sonra kendini yeniden inşa etti. Hepsinde de balyoz şu üç alandan birine indi: Para, hizmet ya da hukuk-etik. Ama darbeden önce içerideki manzara hep aynıydı: Sorgulanmayan kurallar, kimsenin bozmaya cesaret edemediği ritüeller, “Biz bunu her zaman böyle yaptık” cümleleri… Zamanın tortusu işte budur: Bir zamanlar hayat kurtaran reflekslerin bugün sistemi tıkayan bir kireç tabakasına dönüşmüş hâli. Bu kitap, okuyucuya bir reçete değil, bir alet çantası sunuyor. Nesiller ötesi kurumların yöneticilerine, balyoz inmeden kendi kendilerine teşhis koymanın ve saygılı yıkımı soğukkanlılıkla yönetmenin yolunu açıyor. Çünkü zaman, her kurumun işleyişine nüfuz eder. Mesele zamandan kaçmak değil, bıraktığı tortuyu kazıyıp kurumun çekirdeğini canlı tutmaktır
