Onda sadece iki renk vardı: Biri pembe biri beyaz Yağmur dinmişti ama Benim sevdam dinmedi... “Haydi” dedim içimden “haydi” Bir daha yaz, gönder Öyle ya yağmurun elleri vardı. Şimşeğin parlaklığı aldı çocukluğumu... Gözlerimde ışıltın çakmak çakmaktı... Yağmur yağmasa da Sözlerim yağıyordu İşte bu teselli bendeki çocuğu sana bağladı. Umudum; gözlerinin ışıltısında esrimiş Rıhtımında yapayalnız beni bekliyordu Yıllar sonra bunu anlamak Beni bir kez daha sana bağlıyordu: Gözlerim yağmurlarla ağlıyordu...
