Bu Bir Teselli Kitabı Değil Sana, okuru rahatlatmak için yazılmadı. İyi hissettirmek, motive etmek ya da “doğru yolu göstermek” gibi bir derdi yok. Bu kitap, Zen’i bir kaçış alanı hâline getiren bütün yorumlara karşı yazılmış bir itiraz metni. Kōdō Sawaki, okuru teselli etmek yerine onu doğrudan muhatap alıyor ve şunu soruyor: “Hayatını gerçekten sen mi yaşıyorsun yoksa sadece anlatısını mı?” Zen’i Süslerinden Soyan Bir Ses 20. yüzyıl Zen düşüncesinin en aykırı figürlerinden Kōdō Sawaki, Zen’i ritüellerden, unvanlardan ve “aydınlanma” romantizminden arındıran bir öğretmen olarak biliniyor. Onun meşhur cümlesi bu kitabın da omurgasını oluşturuyor: “Zazen hiçbir şeye yaramaz.” Sawaki’ye göre zazen bir araç değil, bir amaç; hayat da öyle. Bu yüzden Sana kazanım vadetmiyor, ilerleme anlatmıyor, hedef koymuyor. Okuru “daha iyi biri” olmaya çağırmıyor. Bunun yerine çok daha zor bir şey yapıyor: Okuru kendi hayatıyla baş başa bırakıyor. “Sen” Diye Konuşan Bir Kitap Sana Sawaki’nin vaazlarından, konuşmalarından ve notlarından derlenmiş kısa ama yoğun metinlerden oluşuyor. Kitap boyunca yazar, okura doğrudan “sen” diye hitap ediyor. Bu dil, samimi olduğu kadar rahatsız edici çünkü kaçacak yer bırakmıyor. Burada kavramlar, teoriler, uzun açıklamalar yok ama sorumluluk var. Ve o sorumluluk başkasına devredilemez. Kişisel Gelişimin Karşısında Dimdik Duran Bir Metin Sana, bugünün “Kendini gerçekleştir”, “Potansiyelini açığa çıkar”, “Daha iyi versiyonun ol” söylemlerine mesafelidir. Sawaki’ye göre iyi niyet yetmiyor, doğru düşünmek kurtarmıyor ve anlamak, yaşamaktan daha değerli değil. Bu kitap, okuru sürekli şuna geri çağırıyor: “Şu an ne yapıyorsun?” Maneviyatın pazarlandığı, farkındalığın bir ürüne dönüştüğü, “iyi hissetme”nin ahlaki bir hedef gibi sunulduğu günümüzde hâlâ güncelliğini koruyan bu kitap, bu çağın tam karşısında duruyor. Daha mutlu olmayı değil, daha dürüst olmayı öneriyor.
