O; yetim olma hüznüyle büyümüş, öksüz kalma mahzunluğunu tatmış, ailesi tarafından yalanlanmış, memleketinden sürülmüştü. Tüm bu sıkıntılı zamanlardan sonra bir devlet kurmuş, çıkarıldığı şehrine fetihle dönmüş, toplumsal yapısı tam, manevi olarak zenginleşmiş, hak ve adalet açısından eksiksiz bir düzeni kurmuştu. Onun vefatından sonra en büyük eksiklik kuşkusuz ümmetine duyduğu derin sevgi ve şefkat oldu. Rabb’imizin Tevbe Suresi 128. ayette buyurduğu gibi: “Andolsun, size içinizden öyle bir peygamber gelmiştir ki, sizin sıkıntıya uğramanız ona ağır gelir, size çok düşkündür, müminlere karşı şefkat ve merhamet doludur.”
