Yaradan, yarattığı ile arasına perdeler çekmiş, her bir perdeyi de derecelendirerek yarattığının idrakine ve sevgisine bırakmıştır. Kim ne kadar idrak edip, tekâmülüyle bu perdeleri aralarsa Yaradan’ın güzelliklerini de o kadar seyretmeye imkan bulacaktır. Kulun her bir seyri, her perdede farklı bir boyut keşfi anlamına gelir ki işte o zaman Yaradan’ın yansımasını gerçekten görüyor demektir. Çünkü her bir keşifte ayrı bir açılım gerçekleşir. Bu açılımla ruh ve madde bir araya gelerek kâinatın kendindeki tesiriyle birleşir. Bir taraftan madde diğer taraftan manadaki birlik, kul için evrensel birliği oluşturarak, görünen ve görünmeyen âlemlerin keşfi açılır. Her bir keşif, kulda tekâmül ve takva derecelendirmelerini oluşturur. Böylelikle kendi sembolik varlığıyla, asli varlığının anlamını çözmeye imkan bulur. Bu da kendindeki idrak kadarıyla olmaktadır. Her bir idrak, kulun Allah’a olan yakınlık derecelerini bir üst dereceye çıkararak, perdelerin aralanıp, nurun yansımasına şahit olacaktır.
