Bazı çocuklar kaybolur. Bazıları aranır. Bazıları bulunur. Bazıları ise... Hiç var olmamış gibi silinir. Melek o çocuklardan biriydi. Geçmişi, ailesi ve gerçek adı bile yoktu. Onu alanlar kurtarmadı. Saklamadı. Onu bir silaha dönüştürdü. Yıllar süren eğitim ona tek bir şey öğretti: Duygular zayıflıktı. Tereddüt hataydı. Emirler sorgulanmazdı. Her görev onun için aynıydı: Bir isim. Bir hedef. Bir son. Ta ki o dosyaya kadar. Çünkü bazı insanlar yalnızca hedef değildir. Bazı karşılaşmalar, insanın unuttuğu geçmişi geri getirir. Bazı seçimler ise geri dönülmez bir yolun başlangıcıdır. Melek ilk kez bir emri yerine getirmekte zorlandı. İlk kez bir canı almakla kendi karanlığına teslim olmak arasında kaldı. Çünkü bu dünyada hayatta kalmanın tek bir kuralı vardı: Ya öldürürsün... Ya da yok olursun. Ve Melek ilk kez, en tehlikeli düşmanın kendisi olduğunu anladı... Çünkü bu kez kimi alacağını değil, kimi kurtaracağını seçmek zorundaydı.
