“Kehf” yalnızca bir sığınak değil; insanın kendiyle yüzleştiği, dış dünyanın dayatmalarından sıyrılıp kalbinin derinliklerine döndüğü bir varış noktasıdır. Bu denemeler, insanın kendine, hayatına ve kaybettiklerine yeniden bakması için bir imkân sunmakta. Modern insanın hız ve gürültüyle örülü dünyasında sessiz bir çağrı niteliğinde. Her bir metin, bir kavramın etrafında dönen düşünceyle hakikate açılan kapıları aralamakta....Mutlak doğru değildir iddiamız, kesin cevap hiç değil. Aksine, sorularla yoğrulmuş, tefekkürle biçimlenmiş bir arayışın izi peşindeyiz... Kehf'in karanlığında parlayan ışığa, kelimenin iki ucu keskin bıçağına, ölümün varlığa açılan perdesine dair… İnsanın kendini yeniden okuma cesareti üzerine birkaç kelam işte...
