Ceza hukukunda cezai sorumluluğun subjektif temelini oluşturan kasıt, doğurduğu hukuki sonuçlar itibarıyla güncelliğini daima koruyan ve ceza hukukunun genel esaslarındaki çoğu konuya nüfuz eden temel bir müessesedir.
Bu çalışma, failin kasten hareket etmiş sayılabilmesi için neleri, nasıl ve ne derece bilmesi gerektiği sorusunu kastın "bilme" unsuru çerçevesinde derinlemesine tahlil etmektedir.
Konu ele alınırken yalnızca hukuki dogmatik ile yetinilmemiş, bilgi felsefesi (epistemoloji) ile anlam biliminden (semantikten) de mümkün mertebe yararlanılmıştır. Bu bağlamda ceza hukukunda sıklıkla birbirine karıştırılan "unsur" ve "olgu" kavramları arasındaki ayrım net bir şekilde ortaya konulmuştur. Kastın bilme unsurunun kapsamını soyut nitelikteki unsurların değil, dış dünyada bulunan somut veya soyut nitelikteki olguların oluşturduğu tezi üzerine inşa edilen "Olgusal Kasıt Anlayışı", ilk kez bütüncül ve sistematik bir şekilde literatüre takdim edilmektedir.
Kastın suç teorisindeki konumunu tespit eden bu çalışma; tipiklik, hukuka aykırılık, kusurluluk, teşebbüs, iştirak, içtima ve ihmali suçlar gibi temel müesseselerde kastın kapsamını somut örnekler üzerinden belirlemiştir. Türk ve Alman doktrinindeki güncel tartışmaların da değerlendirildiği bu çalışma, Türk Ceza Kanunu'na yönelik sunduğu somut değişiklik önerileriyle ceza hukuku literatürüne katkı sunmayı hedeflemektedir.
