Ey şeyhim, bu gece uyuduğumda garip ve ağır bir rüya gördüm. Gördüm ki, koynunuzdan bir ay doğdu. O ay göğe yükselmedi; geldi, benim koynuma girdi. Andan sonra sanki bağrım yarıldı; göbeğimden büyük bir ağaç bitti. Dalları dört yana yayıldı, alemi tuttu. Yaprakları kılıç gibiydi; rüzgar estikçe parladı. Dağlar, denizler, ırmaklar ve şehirler o ağacın gölgesinde kaldı. Halk Halk akın akın gelip o gölgenin altında durdu; kimi emniyet buldu, kimi adalet, kimi nizam. Ey şeyhim, bu rüyanın ağırlığı gönlümü titretti. Bunun sırrı nedir, manası nedir?
