Geçip giden her şeyin ardından, insanın elinde kendisi kalır.Bir gün uğruna uykusuz kaldığın insanların hiçbiri hayatında olmayacak belki.Bugün canını sıkan o mesele var ya, birkaç yıla aklının ucuna bile gelmeyecek.Gözünde büyüttüğün korkular küçülecek.Peşinden bir hevesle koştuğun bazı şeyler anlamsızlaşacak.Ama sen, bütün bunların içinden geçerek yine kendine varacaksın.Kazandıklarınla değil yalnızca; kaybettiklerinle, öğrendiklerinle, yanıldıklarınla, affettiklerinle, affedemediklerinle, söyleyemediklerinle, geç kaldıklarınla ve yeniden başlamaya cesaret ettiklerinle...Belki bu kitabın sonunda hayatın değişmeyecek.Belki yarın yine aynı evde uyanacaksın.Aynı işe gidecek, aynı insanlarla konuşacak, aynı sorunlarla uğraşacaksın.Ama bir şey değişirse yeter:“Kendine baktığın yer.”Çünkü her şey geçer.İnsanlar geçer.Acılar geçer.Zaman geçer.Ama bütün bunların içinden geçerken, sana, sen kalırsın.
