“Esat Âdil’in yazılarında tekrar eden temalardan biri yurtseverlik olmuştur.Ancak, onun Türkiye solu içinde belirleyici niteliği olan Türkiye’ye özgü birsosyalizm anlayışı, basitçe bu yurtseverliğin, hele hele milliyetçiliğinizdüşümü olarak algılanmamalı. Zira beynelmilelciliğe karşı değildir,bağımsızlığa düşkündür... Türkiye’de köylülüğün durumuna işaret eder…Türkiye’nin kendine özgü toplumsal koşullarını dikkate almayan birsosyalizm anlayışının uygulanabilir olamayacağını savunmuştur…Türkiye’de Sovyetler Birliği’ndeki sosyalizmden farklı bir sosyalizmin varolabileceğini söyleyen ilk yazıların Esat Âdil ve çevresince kaleme alındığıunutulmamalı.”Özgür GökmenDemokrasi, Sınıf, Halkçılık, Sosyalizm (1933-1951), Türkiye’de sosyalistakımın özgün öncülerinden Esat Âdil’in 1933’ten 1951’e uzanan düşünselüretiminden bir seçkidir. Esat Âdil’in özgünlüğü, öncelikle, sosyalistharekette ilk kez Türkiye Komünist Partisi (TKP) geleneği dışında bir yolaçmasında yatar. 1946 yılında kurduğu Türkiye Sosyalist Partisi’yle (TSP)bu yolu açmaya çalışmıştı.Yerel eşraftan gelen, iyi eğitim görmüş bir “güzide” olarak, “halkın enaşağı ve en yukarı tabakaları arasında başka hiçbir memlekette olmadığıkadar feci ve bariz bir duyuş ve yaşayış farkı” bulunmasından mustaripti,sınıfsal eşitsizliği bir insanlık sorunu olarak yüreğinde hissediyordu.Bütün içtenliğiyle, “halkçı” idi.Bu kitap, Türkiye sosyalizminin kadri bilinmemiş bir şahsiyetine saygıduruşudur.
