Kim daha önce can sıkıntısıyla boğuşmamıştır ki? Can sıkıntısı tam anlamıyla zaman kaybının en belirgin örneği olarak görülür; “sıkıcı” ifadesi ise çoğu zaman monotonluk ve sıradanlıkla ilişkilendirilir. Oysa can sıkıntısı ilk bakışta verimlilik anlayışımızla çelişiyor gibi görünse de, önemli düşünsel kıvılcımlar yaratabilir ve yaratıcılığımızı besleyebilir. Üstelik hiçbir şey yapmamak, hayallere dalmak ve dinlenmek arasında bir yerde duran bu olumlu can sıkıntısı haline izin verenler, zamanı sürekli en verimli şekilde kullanma baskısının hüküm sürdüğü gündelik yaşam karşısında daha güçlü durabilirler. Barbara Streidl, yalnızca 100 sayfada, pek de sevilmeyen bu ruh halinin son derece ilham verici bir portresini çiziyor.
