Dikkatli bakınca bunun bir kurbağa olduğunu zor da olsa anlayabildi. Hemen ona bir ad koydu: Gözüpek.Bu ismi çok sevmişti. Kurbağaya bakıp tatlı tatlı gülümsedi. Kalemliğinden en sevdiği dışı mor renkli kalemi alıp defterini yavaşça açtı. Gözleri ışıl ışıldı. Bu deftere anılarını yazacaktı. Güzel, heyecanlı, neşeli, kendisine ders veren anılarını… Belki de anıları kitap hâline gelecek ve kitabı milyonlar satacaktı. Bu düşünce, onu tebessüm ettirdi. Fazla abartılı bir hayal olduğunu düşündü. Hele birkaç anısını yazsın, bulutların üstünde uçma fırsatını kendine o zaman verebilirdi. Şimdi yazar olmak için ilk adımı atmalıydı. Heyecanla ilk kelimeyi yazdı.
