Otuz beş yıllık kısacık bir ömür, altı yüzü aşkın beste; çağını şekillendirmiş, uzun bir döneme damga vurmuş Wolfgang Amadeus Mozart. Bu defa besteleriyle değil, mektuplarıyla karşınızda! Mozart’ın babasına yazdığı (1777-1877) mektuplardan oluşan bu eser, bestecinin kısa ömründe ruhunda kopan fırtınaları, doğrudan onun kaleminden okuma fırsatı sunuyor. Aldığı eğitim, çevresinin yaydığı dedikodular, babasına ve kız kardeşine duyduğu yoğun sevgi, annesinin ölümü, aşk sanrıları ve yaşamı boyunca yeteneğiyle beraber sırtında taşıdığı geçim sıkıntısı... Dehasını besteleriyle bilemeye çalışan bir müzisyenin, gündelik kaygılarıyla beraber var olma çabası bütün sadeliğiyle açığa çıkıyor. “Siz, babaların en iyisi siz, inanın bana, mantığımın emrettiklerini şimdi size yazarken bir erkek olarak tüm gücümü harcıyorum. (...) Ben böyle birinin karşısında dilenci gibi durmak istemiyorum; bunu yaparsam kendimi ömür boyu affetmeyeceğim. Rica ediyorum, size yalvarıyorum, vermiş olduğum bu karardan beni vazgeçirmek yerine beni güçlendirin. Tüm beklentilerim ve ümitlerim onur ve ün sahibi olmak, kendime kazanç sağlamak; şuna da inanıyorum ki, ben Viyana’da yaşadığımda size Salzburg’dakinden daha yararlı olabileceğim.”
