Hayatını kaybedenleri ve yaralananları hesaba katınca, odönemki nüfusun %5’ini yok eden bir iç savaşta Birlik veKonfederasyon yanlılarının alıp veremediği neydi?Amerikan halkını bir halk yapan Amerikan Devrimi miydi,yoksa acı ve ölümleriyle İç Savaş mıydı? Kölelik karşıtlığı“Birlik”ten yana olanlarca bir insanlık ve onur meselesimiydi, yoksa birtakım pragmatik yönelimlerin istenmeyenbir sonucu muydu? Konfederasyon yanlıları gözü dönmüşırkçılardan mı ibaretti? Paul Christopher Anderson,Amerikan İç Savaşı’nın Kısa Tarihi’nde bizi İç Savaş’ın tozluyollarında huzursuz edici bir yolculuğa çıkarıyor. AmerikanDevrimi’nin “evlatlarını” birbirine düşüren sebepleriGüney’den bir bakışla yorumlarken, bizi ABD siyasetine vetoplumuna dair bugün bildiklerimizi yeniden gözdengeçirmeye davet ediyor.“Amerikan İç Savaşı’nın her iki taraf için de en ortak tarafıçekilen acılardı; en eşitleyici mekanizmaydı acı. Ölüm endemokratik etmene dönüşmüştü. 1861 senesinde beyazAmerikalılar, savaşın nelere mal olacağını öngörebilselerdiya da acıların ruhlarının derinliklerine ne denli sirayetedeceğini bilselerdi, hiç şüphesiz bu işe asla girişmezlerdi.Ölüm, Amerikan yaşamının hiçbir yanını, hiçbir tabakasını esgeçmedi ve hemen hemen bütün kurumlarını etkiledi.”P. C. ANDERSON
