Osmanlı askerî teşkilatının merkezî yapısını ayakta tutan temel unsurlardan biri olan kapıkulu süvarileri, uzun süreliteratürde tali ve parçalı bir yapı olarak ele alındı. Oysa sipâhî, silahdâr, ulûfeciyân ve gurebâ zümrelerinden oluşan bu elitsüvari grubu, yalnızca savaş meydanlarında değil; terfi mekanizmaları, bürokratik işleyişi ve malî görevleriyle de Osmanlı devletdüzeninin merkezinde yer aldı.Bu eser, 16 ve 17 yüzyıllarda kapıkulu süvarileri teşkilatını bütüncül bir yaklaşımla inceleyerek, teşekkülünden neferkaynaklarına, terfi ve emeklilik süreçlerinden askerî ve malî görevlerine kadar uzanan bir çerçeve sunmaktadır. SüvariMukabelesi Kalemi başta olmak üzere zengin arşiv malzemesine dayanan çalışma, bu zümrenin sayısal gelişimini ve merkezîordu içindeki konumunu ayrıntılarıyla ortaya koymaktadır.Kitap, Osmanlı askerî sistemindeki dönüşümü “Başarı = Tevcih / Terakki / Terfi Çarkı” kavramı üzerinden yenidenyorumlayarak, klasik “bozulma” anlatılarının ötesine geçen dinamik ve süreç odaklı bir perspektif sunmaktadır. Kapıkulusüvarilerini asker ile bürokrat arasında konumlanan elit bir zümre olarak ele alan bu çalışma, Osmanlı askerî tarihi vemerkezîleşme süreçleri üzerine çalışan araştırmacılar için önemli bir başvuru niteliğindedir.
